Islands of Adventure - ma. 23 augustus

Vanmorgen hadden we de wekkers gezet want we wilden om 9 uur in het park Islands of Adventure zijn. Vandaag zijn alle scholen weer begonnen in Amerika en we zagen diverse schoolbussen rijden.
We hoopten dat het nu minder druk was in de parken.
We parkeerden in de garage op de benedenverdieping op Spiderman 150, dat was vrij vooraan.

Parkeren kost bij Universal 15 dollar en een kluisje kost 8 dollar. Allebei 1 dollar duurder dan bij Disney. De kluisjes gaan dicht met een code en je hoeft dan geen sleutel bij je te dragen.


Het was lekker weer, een stuk koeler dan we de afgelopen 2 weken hebben meegemaakt. Wilco vond het daarentegen snikheet en liep de hele dag te zweten, wij vonden het lekker.

Onderweg maakten we verschillende foto’s, voor Wilco en Anne-Marije was het de eerste keer dat ze in dit park kwamen. Ik pinde wat geld bij een ATM machine en als eerste liepen we, net als zoveel anderen, richting Harry Potter. We werden linksom het park ingeleid en zagen plakband op de grond geplakt. Eerst dacht ik dat dit voor een optocht was maar het bleek voor de rij van Harry Potter te zijn. De rij begon bij Jurassic Park River Adventure en zou één uur bedragen vanaf daar. Er werden blauwe toegangskaartjes uitgedeeld. Nadat we een poos in de rij gestaan hadden, kwam Tom, die even op een rookplaats had staan roken, vertellen dat de hele Harry Potter attractie niet werkte en het nog zeker 2 uur zou duren voordat hij het weer deed. We stapten de rij uit en gingen de Jurassic Park River Adventure doen. Nathalie en ik hadden deze attractie ooit in Los Angeles gedaan en vonden het toen vreselijk, je ging daar zo steil naar beneden dat je bijna rechtop stond en de veiligheidsbeugel drukte daar enorm in je buik. We wilden ons niet laten kennen voor de nieuwkomers vandaag en stapten dus met z’n zessen in deze bootjes. Het ritje in Los Angeles duurde langer volgens ons en de drop was hier nu minder heftig. We waren best nat geworden, de banken waren al nat toen we instapten en we zaten helemaal vooraan.



Jurassic Park River Adventure

Omdat ze toch nat waren wilden ze in de Ripsaw Falls maar hier was de wachttijd 40 minuten, toen gingen ze Popeye’s & Bluto’s Bilge-Rat Barges doen, hier zit je in een grote band. Ik wist van de vorige keer dat je hier niet nat maar doorweekt uit komt en had geen zin om de hele dag in drijfnatte kleding te lopen. Ik maakte wel foto’s vanaf de brug.



Popeye's & Bluto's Bilge-Rat Barges

Het was weer gelukt want ze kwamen er doorweekt uit en gingen hun kleren proberen te drogen in een grote machine, People dryer, waar je geld in moest doen en dan ging er verwarming aan. Het hielp niet echt, dus maar in de zon laten opdrogen. We liepen naar Spiderman maar omdat de wachtrij hier ook al zo lang was liepen we richting de ingang om bij een koffietentje wat te drinken en te eten. We hadden croissant ham/kaas en muffins. De koffie was niet lekker, we hadden beter even buiten het park bij Starbucks kunnen gaan zitten.
Omdat de Incredible Hulk Coaster storing had liepen we naar The Lost Continent om Poseidon’s Fury te doen. Hier loop je een soort tour van zaal naar zaal, in het donker.


Poseidon's Fury

Anne-Marije vond het heel eng omdat ze niet wist wat er komen zou. Wij hadden deze attractie ook nog nooit gedaan en vonden het wel grappig. De jongen die de tour leidde was in ieder geval een fantastische toneelspeler. Heel knap hoe je in je eentje zo’n groep mensen kunt bezighouden. Achteraf zei Anne-Marije dat ze het wel leuk gevonden vond.

Eenmaal buitengekomen was er een bui losgebarsten en onze poncho’s lagen in de kluis bij de ingang, lekker handig. We liepen naar The Wizarding World of Harry Potter, in dit gedeelte was het enorm druk. Het was een heel gek gezicht om al die mensen in poncho’s en met paraplu’s rond te zien lopen bij huizen waarop het leek of er sneeuw lag.



Rain and snow?

Tom, Nathalie en Sebastian gingen de achtbaan Dragon Challenge doen, ze deden de blauwe versie. De wachttijd was hiervoor maar 10 minuten. Ondertussen wachtten wij in een soort stationgedeelte waar uilen op balken zaten en konden alles op ons gemak bekijken. Voor de kar waar ze butter beer verkochten stond een gigantische rij en aan de gezichten van de mensen naast ons te zien was het butter beer niet echt lekker.


Hogwarts Express

 Het was niet te geloven hoe lang de rijen waren voor de winkeltjes en hoe druk het er binnen was. Ik vond het wel ontzettend mooi gemaakt allemaal en het leek net of je op de filmset liep. In het toilet hoorden we Jammerende Jenny huilen, echt grappig.
Omdat Wilco niets met Harry Potter heeft en Anne-Marije de attractie eng leek gingen wij als Harry Potter fans met z’n vieren de Forbidden Journey doen. De wachttijd was 40 minuten en omdat ik mijn tas afgegeven had aan de achterblijvers konden we in de linkerrij zo doorlopen, daar hadden we echt geluk mee, we waren nu binnen 20 minuten binnen.


Hogwarts

Het was ontzettend leuk gedaan met de kas met planten en de pratende schilderijen, het kantoor van Perkamentus. We zagen Harry, Ron en Hermelien staan praten en verdwijnen onder de onzichtbaarheidsmantel, heel gaaf. We konden met z’n vieren in het karretje en zaten nog maar goed en wel of we lagen al op onze rug. Ik vond het ritje best heftig, je boog voorover dan weer achterover, zat soms in de filmset en dan was het weer film. Toen ik eruit stapte moest Tom m’n hand echt vasthouden anders had ik gevallen en ik ging tegen een muur even uitblazen. Er kwam direct een cast member aangelopen die zei dat ik even moest gaan zitten in de ruimte waar de child swap zit. Ik vond de attractie leuk omdat ik het graag wilde zien maar een tweede keer hoeft niet voor mij. Nathalie zei dat de Dragon Challenge zowat nog minder heftig was. Wat dan ook zo raar is dat als je uit de attractie bent je een trap af moet lopen naar beneden, ik had dat nooit gered als ik niet even was gaan zitten.

Wilco en Anne-Marije wachtten in het Discovery Centre in Jurassic Park op ons en het was lekker om even in de airco te zijn en wat te drinken.
Anne-Marije en ik bleven buiten wachten toen de anderen Spiderman gingen doen, deze attractie vind ik wel leuk maar sloeg hem nu nog maar even over. Deze simulator vind ik een stuk minder heftig dan Harry Potter.
Ik vond de muziek buiten in het park bij Spiderman en de Hulk heel erg luid.



Ripsaw Falls

Daarna wilden Tom, Sebastian en Nathalie direct in de Hulk coaster. Deze achtbaan vinden ze helemaal super. Ik wilde graag de show The Eight Voyage of Sindbad zien en Sebastian en Anne-Marije zouden samen naar de Dudley Do-Right’s Ripsaw Falls gaan. Nathalie wilde deze ook doen maar dan wel met poncho dus haalde ze samen met Tom de poncho’s op uit het kluisje terwijl Wilco en ik alvast plaatsen zochten in het theater. De show was een beetje kinderachtig maar ik heb me wel vermaakt om de kleine kinderen om ons heen die maar schreeuwden “He is behind you” en echt meeleefden met de show.
Nadat ze nog een keer drijfnat geworden waren in de boomstammetjes (behalve Tom en Nathalie die poncho’s droegen) liepen we naar de uitgang. Inmiddels was het 18 uur en volgens de stappenteller van Wilco hadden we ongeveer 15.000 stappen gezet. Ik wil niet weten wat we vorige weken in Epcot en Magic Kingdom gelopen hebben, pff.

Thuis trokken we gauw de natte kleding uit en onze badkleding aan en lagen al in het zwembad. Heerlijk, hoewel het nu een stuk frisser is dan we afgelopen weken gewend zijn.

Vanavond gingen we weer na 21 uur eten bij Kobé Japanese steakhouse en namen het speciale late dinner menu en ik had nog een voucher voor een free shrimp appetizer. We hadden dezelfde chef als een week geleden en de hibachi tafel hoefden we deze keer niet te delen met andere mensen. Het was heel gezellig en het eten smaakte weer fantastisch.
Thuis dronken we nog wat en stapten rond half 12 behoorlijk moe ons bed in.
Ik had geen fut meer om het blog te schrijven dus dat volgt dan wel een dag later.