Blizzard Beach - vr. 20 augustus

We stonden om 9 uur op en hadden verse aardbeien bij het ontbijt, lekker op een beschuitje. Het zwemmen sloegen we even over omdat we vandaag naar een waterpark gaan.
Na het douchen en aankleden zochten we de badspullen bij elkaar en gingen we op pad naar Blizzard Beach. We smeerden ons goed in met zonnebrand en reden rond 10.30 uur weg.
We zijn in dit waterpark nog nooit geweest, wel in Typhoon Lagoon.

Op de parkeerplaats was het bloedheet en geen plekje schaduw. Het parkeren is hier gelukkig gratis maar er rijden geen treintjes naar de ingang. We regelden een kluisje en gingen op zoek naar een plekje in de schaduw. Eerst vonden we een plekje bij het grote zwembad, maar later vonden we een prachtig plekje op een soort strandje onder de bomen met ligbedden en stoeltjes.

Als eerste gingen we met z’n vijven in een grote band van een glijbaan, Teamboat Springs. De baan was best lang en het was heel grappig. De wachttijd viel mee dus gingen we gelijk nog een keer.

Teamboat Springs

Je kon ook met een soort skilift omhoog maar hier stond wel een lange rij zodat wij heel sportief de trappen namen. De grond was zo nu en dan bloedheet onder je voeten maar er stonden op verschillende plekken watersproeiers op de grond gericht zodat je voeten even afkoelden.

Het klonk wel raar om Jingle Bells te horen in deze hitte maar het thema van het park is een ski resort. Het thema zag er wel leuk uit.

We hadden een beker gekocht die je steeds opnieuw kon vullen met frisdrank. Er stond een barcode op en overal stonden refill centers.

Ik dreef even in een band door een lazy river, de Cross Country Creek. De anderen gingen intussen de Runoff Rapids doen, hier ga je met z’n tweeën in een band van een open glijbaan naar beneden. Ze hadden boven lang staan wachten in de brandende zon want er was een ongeluk gebeurd. In het bad waar je uitkomt was een vrouw niet goed terechtgekomen.
De baan vonden ze wel erg leuk. Terwijl ik heerlijk op een stretcher in de schaduw lag gingen ze nog meer glijbanen doen met matjes. Ik bekeek wat salamanders? in een boom die iedere keer een soort oranje kieuwen maakte en met elkaar stoeiden.

Later gingen we een poosje drijven in het grote zwembad maar hier was het zo druk dat het niet leuk meer was. We gingen in een band drijvend door de lazy river naar de ingang en haalden het fototoestel op uit het kluisje. We schoten wat leuke plaatjes en liepen daarna naar de uitgang. Het was 3 uur en we hadden het wel gezien in het park.

Thuis sprongen we direct in ons eigen zwembad, lekker rustig zonder hordes andere mensen.
Ik draaide wat wassen en we ruimden het huis een beetje op. Nathalie maakte alvast de Mexicaanse saus voor de pasta van vanavond klaar.

We hadden de vlucht van mijn broer Wilco gevolgd en hij zou vanavond op tijd om 19.11 uur landen op Orlando International airport. We gingen hem met z’n allen met de auto ophalen en kwamen onderweg in een onweersbui terecht. We hadden afgesproken bij Starbucks en Tom zag hem als eerste nadat hij de auto even geparkeerd had. Wij hadden bij de uitgang van de gates staan wachten. De vlucht was goed verlopen zonder vertraging.

Thuisgekomen gaven we hem eerst een rondleiding door het huis, hij vond het heel anders dan de foto’s op onze website en was erg onder de indruk van alles.
We aten Mexicaanse spaghetti en nacho’s met zelfgemaakte guacomole en met warme kaassaus. Nathalie had goed haar best gedaan. Als toetje hadden we Klondike ijsjes.
Thuis keken we nog even tv en gingen op tijd naar bed.